کسی چه می داند من امروز چند بار فرو ریختم... چند بار دلتنگ شدم... از دیدن کسی که فقط پیراهنش شبیه تو بود... ... گاهی اوقات حسرت تکرار یک لحظه... دیوانه کننده ترین حس دنیاست...

ﺻﺪ ﻣﺴﺎﻓـــــــﺮ ﺁﻣﺪ ﺍﻣﺎ ﻫﻴﭽﻜﺲ ﻋﺎﺷــــــﻖ ﻧﺒـــﻮﺩ ... ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺣﺘﻲ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺻـــﺎﺩﻕ ﻧﺒﻮﺩ ... ﻫﻴﭻ ﻛـــــــﺲ ﺁﻳﻨﻪ ﺍﻱ ﺍﺯ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺩﺳـــﺘﺶ ﻧﺪﺍﺷﺖ ... ﺗﻮﺷﻪ ﺍﻱ ﺟﺰ ﻛﻮﻟﻪ ﺑﺎﺭ ﺧﻮﺍﺏ ،ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺶ ﻧﺪﺍﺷﺖ ... ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﻲ ﭼﺘﺮ ﺩﺭ ﺑــــــــﺎﺭﺍﻥ ﺷــﻴﺪﺍﻳﻲ ﻧﺮﻓﺖ ... ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺗﺎ ﮔــــــــﻢ ﺷﺪﻥ ﺗـــﺎ ﻣﺮﺯ ﭘﻴﺪﺍﻳﻲ ﻧﺮﻓﺖ ... ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﺑﺎ ...

وقتی دلتنگ باشی تمام آرامش ساحل را هم به تو بدهند باز هم دل تو بارانیست خیس تر از دریا خراب تر از امواج . . . آدم چقدر زود پیر می شود وقتی احساسش اضافه تر از درک آدمهاست...!!!

احمق شدن از آنجایی شروع میشود که میگویی این با بقیه فرق دارد... و حماقت اینه که هنوزم داری فکر می کنی با بقیه فرق داره... کور شدی نونوشی... کر شدی... نفهم شدی...    

امشب ای یار چه دلتنگ نگاهت شده ام باز ای مونس من چشم به راهت شده ام رنگ چشمان تو امشب به سکوتم خندید چون که دیوانه آن چهره ماهت شده ام

باید کسی را پیدا کنم... کسی که دوستم داشته باشد... آنقدر که یکی از این شب های لعنتی... آغوشش را برای من... و یک دنیا خستگی ام بگشاید... هیچ نگوید... هیچ نپرسد... فقط مرا در آغوش بگیرد... بعد همانجا بمیرم... تا نبینم روزهای آینده را... روزهایی که دروغ می گوید... روزهایی که دیگر دوستم ندارد... روزهایی...

نیمه شب در مهتاب... باغ و مهتاب قماری کردند... آن یکی بر سر برگ... وان یکی بهر رهایی از مرگ... صبحدم بود که مرغان چمن می گفتند... باز هم باغ به تک خال بلاگستر باد... برگهایش را باخت...  

سرانجام عشقمان چه شد؟ تویی که رفتی... منی که جا ماندم... و خدایی که هیچ وقت در امور عاشقانه دخالت نمی کند...!!!

هر روز تو زندگی دنبال کسی هستی که تنهاییتو پر کنه... به هر بهونه حاضری به یکی اعتماد کنی و باهاش همراه شی... اما نمی دونی که با این اعتماد بیجا فقط خودتو فرسوده می کنی... نه تنها چیزی بدست نمیاری...نه تنها از قبل هم تنهاتر میشی...نه تنها به خودت آسیب میرسونی... بلکه همون یه خرده اعتماد به نفس و جرأت...

باز هم یه بازی جدید!!! خدا به خیر بگذرونه...

این اصلا باورکردنی نیست!!! نه... اصلا منصفانه نیست... نمی تونم پذیرم که این اتفاقات داره میفته... یه عمدی در کاره... مطمئنم.... امکان پذیر نیست.... نه... اصلا منصفانه نیست....

لاابالی چه کند دفتر دانایی را طاقت وعظ نباشد سر سودایی را دیده را فایده آن است که دلبر بیند ور نبیند چه بود فایده بینایی را

ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ … ﺗﻨﮓ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ … ﻧﻪ ﻣﺜﻞ ﺗﻨﮕﯽ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ … ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻣﻦ … ﺷﺒﯿﻪ ﺣﺎﻝ ﻧﻬﻨﮕﯽ ﺍﺳﺖ … ﮐﻪ ﺑﺠﺎﯼ ﺍﻗﯿﺎﻧﻮﺱ … ﺍﻭ ﺭﺍ … ﺩﺭ ﺗﻨﮓ ﻣﺎﻫﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ … ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ … ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ … ﺭﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ … ﺩﻡ ﻭ ﺑﺎﺯﺩﻡ ﻧﻔﺴﻬﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ … ﮐﻢ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﻧﺪ....  

کاش لازم نبود برات توضیح بدم... این حرفا گفتنی نیست... طعم گس این حرفها آشفته و بیمارت می کنه... نه... نمی تونم باهات حرف بزنم.... باید سکوت کنم... تنها، سکوت مرهم این فاصله است...

چقدر گریه داره... حال این روزهای من... تمام  باورها و اعتقاداتم به ناگهان به سمت صفر میل میکند... دوست داشتن واژه ای طنزآلود...آلوده...متعفن... مهربانی...انرژی مثبت...خندیدن...امید...یه مشت دروغ... هیچ چیز معنی نداره... همه چیز به یک اندازه پوچ و بی مصرف و مزخرف... حال این روزهای من چقدر گریه داره.....

تو چشای تو یه جادوی خاصی هست... ... از دیدن تو سیر نمیشه جشم من.. ... عزیز جونم نامهربونم... ...

آخه کی گفته با تحقیر کردن دیگران می تونید خودتون برتر نشون بدین آخه ما چرا انقد بد و غلط تربیت شدیم؟؟؟ کی اجازه داده خودتونو برتر بدونید؟؟؟؟    

پیش شراب چشم تو باده کنار میرود سری که گرم عشق توست به سمت دار میدود

اگر مرا دوست نداشته باشي دراز مي كشم و مي ميرم مرگ نه سفري بي بازگشت است و نه ناگهان محو شدن مرگ دوست نداشتن توست درست آن زمان که باید دوست بداری...