نفرین به این زندگی... دیگه هیچی نمی خوام... هیچی... دیگه هیچکس و هیچ چیز برام اهمیت نداره... دیگه نه به کسی خوبی می کنم و از کسی انتظار خوبی دارم... دیگه هیچی برام مهم نیست...  

نمی دونم دیگه چی بگم...  

برای هر کاری لازمه آدم انگیزه داشته باشه... بی انگیزه که باشی نمی تونی قدم از قدم برداری... وقتی برای زندگی کردن انگیزه نداشته باشی... هر نفست بیهوده میاد و میره... هر کاری می کنی بی اهمیت و بی فایده است... وقتی برای زندگی انگیزه نداشته باشی هیچی برات معنی نداره... حتی نفس کشیدن...

آدم وقتی پول نداشته باشه هیچکس آدم حسابش نمی کنه... لعنت به این زندگی که همه چیزش شده پول...زندگی پوچ... دلم نمی خواد هیچوقت پولدار باشم... اونوقت شاید حقارت بی پولی رو تلافی کنم...

دلم رفتن می خواهد . . . از همان ها که می روی دلتنگت می شوند از همان ها که می روی چیزی از زندگی کسی کم می شود از همان ها که وقتی می روی خیالت تخت باشد از خالی ماندن جایت ... این ها به کنار دلم رفتن میخواهد تنها با یک کاسه آب ... یک زود برگرد ...

من تمنا کردم که تو با من باشی تو به من گفتی - هرگز، هرگز پاسخی سخت و درشت و مرا غصه این هرگز کشت حمید مصدق

شاید تو…سکوت میان کلامم باشی! دیده نمیشوی اما من تو را احساس می کنم! شاید تو …. هیاهوی قلبم باشی! شنیده نمیشوی اما من تو را نفس می کشم!.

وقتی خدا می خواست تو را بسازد، چه حال خوشی داشت، چه حوصله ای ! اين موها، اين چشم ها .... خودت می فهمی؟ من همه اين ها را دوست دارم.

این اصلاً منصفانه نیست... باورم نمیشه که داری با من این رفتارو می کنی...  

دلم میخواد برگردم به 2سال و نیم پیش.... بهمن 1389... بعد از آخرین امتحانم... شایدم بیشتر... سال 1377... بزرگترین اشتباهم رو اون سال انجام دادم... سالی که به حرف دلم گوش نکردم و تصمیم منطقی گرفتم... همین باعث شد مسیر زندگی تغییر کنه... کاش نمی ترسیدم...

اه... آخه خودخواهی تا چه حد... اصلاً نمی تونم فکرشم بکنم... نمی فهمم واقعاً...

یک لحظه کنار من توقف کردی  یک عمر دل مرا تصرف کردی  من اسب و سپر داشتم و تیغ و زره  اما تو فقط سیب .. تعارف کردی  " احسان پرسا "

امان از جای صد دشنه... میان چین پیراهن...

ای باران از غصه ام آگاهی... بزن نم به خاکش ز اشکم نپرسد چرا تنهایی...

با آنکه اعتراض ندارم که نیستی... در من تظاهرات سکوت است روز و شب...

انقدر نیستی... که نبودنت تمام فلسفه های بودن را به شک انداخته...

خوبه... همین جوری پیش بره خیلی خوبه...

هوای دلت که ابری شد... بذار بباره... بعد از بارون... حال و هوا حتماً بهتر میشه...

"حالت خوبه؟"... خنده دارترین سوالی که این روزا ازم می پرسن... سوالی که مجبورم در جوابش دروغ بگم...الکی لبخند بزنم و بگم مرسی... اما به تو که نمی تونم دروغ بگم... تو که می دونی خوب نیستم چرا ازم می پرسی آخه؟... پس جوابتو نمی دم....که بهت دروغ نگفته باشم...

به خاطر مردم است که می گویم گوش هایت را کمی نزدیک دهانم بیار، دنیا دارد از شعرهای عاشقانه تهی می شود و مردم نمی دانند چگونه می شود بی هیچ واژه ای کسی را که این همه دور است این همه دوست داشت ...