کاش می دونستم این تغییر برخورد با این شدت علتش چیه؟ اصلا منطقی نیست... ناراحتم... وقتی نمی فهمم علت یه اتفاق چی بودن کلافه می شم... کاش یه دلیل منطقی می آوورد... چه روزهای زجرآوری هستند این روزها...

یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بربخورد نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد راهی نروم که بیراه باشد خطی ننویسم که آزار دهد کسی را یادم باشد که روز و روزگار خوش است همه چیز رو به راه و بر وفق مراد است و خوب تنها تنها دل ما دل نیست

بازم نتونستی جلو دهنتو بگیری نونوشی... دیدی ناراحت شد... اونوقت به تو می گن حسود... می گن اخلاقت بد... از همه آدمها بدم میاد...  

دلم نمی خواد بخوابم.... دلک نمی خواد...

شاید اگه کنارم بودی اینقدر بهم سخت نمی گذشت... اگه پیشم بودی و می گفتی ناراحت نباش...من پیشتم... اگه میومدی اونجا که می فهمید هستی و نگرانی شاید اینقدر تحقیرم نمی کرد... اینقدر نمی گفت رفتارت بده نمی گفت همه ازت شکایت کردن تحقیرم نمی کرد اینهمه... دلم شکسته... له شدم...

هیچی درست نمی شه... نذاشت که بشه... همه چی رو رو سرم آوار کرد یهو.... اصلا فکرشم نمی کردم این رفتارو باهام بکنه... کاش بفهمه که اشتباه کرده... این طرز برخورد درستی نبود... من نمی گم اشتباه نکردم، اما جوابم این نبود... می دونست که من اولین بارمه... یا نباید اینقدر زود همه مسئولیتهارو به من می داد یا ...

می ترسم... بازم نشه... بازم دلمو بشکونن... نمی دونم!!!!

زندگی کوتاه تر از اون چیزیه که فکر می کنیم تا چشم بهم میزنی میبینی یکسال گذشت بدون اینکه هیچ کار مفیدی انجام داده باشی بدون اینکه یه قدم به جلو برداشته باشی این بدترین نوع زندگیه... باید برم... نمی تونم...

کاش هر چه زودتر این اتفاق بیفته...

خاک بر سر تمام این کلمات اگر تو از میان تمامشان نفهمی من دلتنگم....

کاش این مسئولیت رو نپذیرفته بودی نونوشی... مگه بهت نگفت به هیچ مردی اعتماد نکن... بازم گول خوردی... می دونم فکر می کردی حرفاش واقعیه.. می دونم فکر می کردی بهت کمک می کنه و بهت اجازه می ده رشد کنی... می دونم فکر می کردی حرفاش حرفه... می دونم فکر می کردی آدم منفعت طلب و مادی نیست... ولی خوب دیگه همه ش...

دلم نمی خواد دیگه برم موسسه... یعنی می خواد... ولی نه اینجوری... با شوق و ذوق... نه از سر اجبار... فقط به خاطر سفته... چه فکرایی که با خودم نمی کردم... چه نقشه ها... آینده...  

نونوشی... می تونی دهنتو ببندی؟ اینجوری بیشتر دوستت داره... نه...اینجوری کمتر ازت بدش میاد... نمی میری اگه حرف نزنی... براش شعر نخونی... درد دل نکنی.... حرف نزنی...

تک و تنها با یه دنیا خاطرات بی نشون پشت پنجره میام زل می زنم به آسمون چشمم انگار بی قراره تا که بارون بزنه دل من بی اختیار اسمتو فریاد می زنه اما بارون نمی باره هر چی فریاد می زنه باد هیچکی فکر دل من نیست دل من ای رفته از یاد حالا که ذهن من از عشق تو زندون می تنه حالا که اسم تو از قافیه بیرون می زنه...

فقط یه سوال داشتم تا کجا می خواین صبر من رو امتحان کنید؟ قبول دارم تو اون مورد شکست خوردم.... آیا این برای شما دوست داشتنیه که شکست من رو دیدید؟ می دونم که نیست... پس چرا ؟

نمی‌دانم از دل‌تنگی عاشق‌ترم یا از عاشقی دل‌تنگ‌تر! فقط می‌دانم در آغوش منی بی آن‌که باشی و رفته‌ای بی آن‌که نباشی ...

عادی شده ای برایم آری، آری عشق تو شده برای من تکراری عادی شده ای ولی به تو محتاجم  مثل نفسی، نیاز ِ استمراری  " احسان پرسا "

من از عشق بارون به دریا زدم.... امروز برف اومد... یه برف نرم و ریز... دوست داشتم وقتی صورتم رو گرفتم رو به آسمون... وقتی که می دونستم که قراره بیاد... خوبه وقتی که از هفته پیش بدونی امروز برف میاد... بعد بیای تو حیاط و یهو بیان تو بغلت... خیلی خوبه...  

یادته به روی اون نیمکت نور از رو وازه ها غم رو خط می زدیم دیت من به دور گردن تو بود وقتی مه تکیه به نیمکت می زدی دورمون پرنده ها بودن و عشق با نگاه من و تو یکی می شد من می خواستم با تو پرواز کنم و برسم به عاشقی اما نشد...  

I wa a go I can't stay here I should go far from here I know everything could have been different But  I was wrong