هیچ حرفی برای گفتن ندارم

آقای رئیس دلم رو شکوند... من خالصانه براش کار کردم... اون تحقیرم کرد... خیلی ناراحتم... خیلی...

یه مدتی بود دنبال یه کلمه می گشتم... یه کلمه که می خواستم به یکی بگم من دلم می خواد اینجوری باشم... گفتم فقیر... امروز تو وبلاگ م م ب م پیداش کردم... از شهید چمران نوشته بود... از آقای چ... فقیر بی نیاز... خیلی کلمه درستیه برای اون چیزی که من در ذهنم داشتم... دوست دارم فقیر بی نیاز باشم... کسی که تو...

دلم نمی خواست کارمو از دست بدم.... دوسش داشتم... حالا دلم نمی خواد برم سرکار... دلم نمی خواد کسی رو ببینم.... اه داشتم زندگیمو می کردم...

ای کاش واقعا همه چیز مثل تو کتابا بود...

اینو قبلا هم نوشتم اما امروز هم باز تو ذهنم می چرخید تنها دل ما دل نیست تنها دل ما دل نیست تنها دل ما...   یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بربخورد نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد راهی نروم که بیراه باشد خطی ننویسم که آزار دهد کسی را یادم باشد که روز و روزگار خوش است همه چیز رو به راه و بر وفق مراد است و خو...

فهمیدم تجمع مردم جلوی سفارت پاکستان به خاطر گروگان ها...

امروز چه خبر بود؟ تو خیابون ها پر از پلیس بود... از این ها که آدم میترسه ازشون... یعنی به خاطر فوتبال بود؟؟؟؟؟!!!!

این روزها که می گذرد شادم این روزها که می گذرد شادم که می گذرد این روزها شادم که می گذرد...  

نونوشی... توبدترین آدم روی زمین هستی پست ترین کثبف ترین بی شعورترین ازت متنفرم

 داشتم زندگیمو می کردم اومدی حالمو عوض کرد این همه راهو اومدی که بری که خرابم کنی و برگردی همه چیز خوب بود قبل از تو عشق با من غریبگی می کرد یه نفر داشت با خودش تنها زیر این سقف زندگی می کرد

می تونم از شما بپرسم که چه برنامه ای برای من دارید؟ به هر دری که می زنم بسته است به هر کی اعتماد می کنم اشتباهیه دیگه هیچی برام باقی نمونده...

حالم از همه بهم می خوره

حالم خوب نیست نمی دونم چرا از این فصل از این روزها متنفرم...

آنکس که بدو رای، خریدارم نیست وانکس که خریدار، بدو رایم نیست   دیگه بدتر از این چی ممکنه وجود داشته باشه... امشب شب خوبی نبود...

با اینکه حسادت است نامش اما لعنت به کسی که دل به تو می بندد

گوشام درد میکنه نرم شده دراز شده خر شدم باز  

در کنار تو بودن زمان را بی معنا می کند و در بی تو بودن زمان به کار نمی آید   حالا تنها سه سطر مانده تا لحظه ی خداحافظی و من دارم با همین شعر لعنتی آخرین فرصت بوسیدنت را  از دست ...                دادم !   حالا دیگر هر چه که شعر بگویم از تو دورتر می شوم و هر چه شاعرتر باشم بیچاره ترم ...     خیلی شعر...

نمی دونم چه کار کنم... شاید بهتر باشه که بمونم... البته با شرایط خودم... کارمو دوست دارم...

اگه شما می خواستین می شد... همون سال... همون روز صبح... می شد همه چی از همون جا شروع بشه... می شد که من الان اینجوری اینجا نباشم... می شد که من اینقد تحقیر نمی شدم... می شد اگه می خواستین... نمی فهمم چرا نخواستین؟ می خواستین که من به اینجا برسم؟ یه موجود بی فایده بی شخصیت... الان این خوبه؟