احساس حماقت...

احساس حقارت...

احساس پوچی...

این اون چیزی بود که به من دادین؟ صدای خنده هاتون رو شنیدم...گریه کردم...متهم شدم به احساساتی بودن...

ولی احساسی در کار نبود...دلی در کار نبود که بخواد بشکنه...فقط صدای خنده بود....خنده شما...

هنوزم خدای من هستید شما...و من تسلیم شما...بخندید به من...گریه هام رو براتون میارم...هرشب...هرشب...

امتیاز بدهید :